Polinomlar Konu Anlatımı

TYT · TYT · Matematik · Polinomlar

TYT Matematik dersi Polinomlar konu anlatımı.

Konu anlatımı notları

  1. Polinom Fonksiyonu Nedir?

    Bir reel değişkenli bir polinom, katsayıları reel sayılar ve değişkenin üsleri doğal sayılar olan cebirsel bir ifadedir. Genel biçimiyle n∈Nn \in \mathbb{N} olmak üzere,

    P(x)=anxn+an−1xn−1+⋯+a1x+a0P(x) = a_n x^n + a_{n-1} x^{n-1} + \dots + a_1 x + a_0

    şeklinde tanımlanır. Burada an≠0a_n \neq 0 koşulu sağlandığında nn sayısına polinomun derecesi denir ve der[P(x)]=n\text{der}[P(x)] = n biçiminde gösterilir. En yüksek dereceli terimin katsayısı olan ana_n başkatsayı, değişkenden bağımsız olan a0a_0 ise sabit terim olarak adlandırılır.

    Temel Değerler ve Hesaplamalar

    Bir polinomun katsayıları ve sabit terimi değişken yerine uygun değerler yazılarak doğrudan elde edilir:

    • Katsayılar Toplamı: Değişken yerine 11 yazılarak bulunur. P(x)P(x) için katsayılar toplamı P(1)P(1) değeridir. Benzer biçimde P(2x+3)P(2x+3) polinomunun katsayılar toplamı için x=1x = 1 yazılır ve P(5)P(5) hesaplanır.
    • Sabit Terim: Değişken yerine 00 yazılarak bulunur. P(x)P(x) için sabit terim P(0)P(0) değeridir. P(3x−2)P(3x-2) polinomunun sabit terimi için x=0x = 0 yazılır ve P(−2)P(-2) elde edilir.
    • Çift ve Tek Dereceli Terimlerin Katsayıları: Çift dereceli terimlerin katsayılar toplamı P(1)+P(−1)2\frac{P(1) + P(-1)}{2}, tek dereceli terimlerin katsayılar toplamı ise P(1)−P(−1)2\frac{P(1) - P(-1)}{2} formülüyle belirlenir.

    Bölme Algoritması

    P(x)P(x) ve Q(x)Q(x) iki polinom ve Q(x)≠0Q(x) \neq 0 olmak üzere, her zaman tek olarak belirlenen bir B(x)B(x) (bölüm) ve K(x)K(x) (kalan) polinomu vardır. Bu bağıntı temel bölme özdeşliğidir:

    P(x)=Q(x)⋅B(x)+K(x)P(x) = Q(x) \cdot B(x) + K(x)

    Bu özdeşlikte kalan polinomu için iki kritik kural geçerlidir:

    • Kalan sıfır polinomu değilse, der[K(x)]<der[Q(x)]\text{der}[K(x)] < \text{der}[Q(x)] olmalıdır.
    • K(x)=0K(x) = 0 olduğunda, P(x)P(x) polinomu Q(x)Q(x) polinomuna tam bölünür; yani Q(x)Q(x), P(x)P(x)'in bir çarpanıdır.

    Derece Kuralları

    der[P(x)]=m\text{der}[P(x)] = m ve der[Q(x)]=n\text{der}[Q(x)] = n (m≥nm \ge n) olsun:

    • der[P(x)±Q(x)]≤max⁡(m,n)\text{der}[P(x) \pm Q(x)] \le \max(m, n) (En yüksek dereceli terimler birbirini sadeleştirmediği sürece eşitlik geçerlidir.)
    • der[P(x)⋅Q(x)]=m+n\text{der}[P(x) \cdot Q(x)] = m + n
    • der[P(x)Q(x)]=m−n\text{der}\left[\frac{P(x)}{Q(x)}\right] = m - n
    • der[P(Q(x))]=m⋅n\text{der}[P(Q(x))] = m \cdot n
    • k∈N+k \in \mathbb{N}^+ için der[(P(x))k]=k⋅m\text{der}[(P(x))^k] = k \cdot m ve der[P(xk)]=k⋅m\text{der}[P(x^k)] = k \cdot m

    Bézout Teoremi (Kalan Teoremi)

    Bir P(x)P(x) polinomunun x−ax - a birinci dereceden terimi ile bölümünden elde edilen kalan, bölen sıfıra eşitlenerek elde edilen x=ax = a değerinin polinomda yerine yazılmasıyla bulunur:

    P(x)=(x−a)⋅B(x)+K  ⟹  P(a)=KP(x) = (x - a) \cdot B(x) + K \implies P(a) = K

    Kalanı bulmak için klasik bölme işlemi yapılmasına gerek yoktur. Benzer biçimde:

    • P(x)P(x)'in ax+bax + b ile bölümünden kalan P(−ba)P\left(-\frac{b}{a}\right)'dır.
    • P(mx+n)P(mx+n) polinomunun x−kx - k ile bölümünden kalan bulunurken x=kx = k yazılır ve P(mk+n)P(mk+n) elde edilir.

    Yüksek Dereceli Bölenlerle Kalan Bulma

    Bölen ikinci veya daha yüksek dereceden olduğunda, bölen polinom sıfıra eşitlenerek en yüksek dereceli terim yalnız bırakılır ve bu indirgeme bağıntısı P(x)P(x) polinomunda yerine yazılır.

    Örneğin, P(x)P(x)'in x2+ax+bx^2 + ax + b ile bölümünden kalanı ararken x2=−ax−bx^2 = -ax - b özdeşliği kullanılır ve tüm x2x^2 ve üzeri terimler birinci dereceden bir ifadeye indirgenir. Kalan en fazla birinci dereceden olup K(x)=mx+nK(x) = mx + n biçimindedir.

    Verilen Kök Bilgileriyle Polinom Oluşturma

    Baş katsayısı aa olan ve kökleri bilinen nn. dereceden bir polinom çarpanlarına ayrılarak yazılabilir:

    P(x)=a(x−x1)(x−x2)…(x−xn)P(x) = a(x - x_1)(x - x_2)\dots(x - x_n)

    Kökler yerine kalan bilgisi verilmişse polinom modellemesi şu şekilde kurulur: Üçüncü dereceden bir P(x)P(x) polinomu x−1x-1, x−2x-2 ve x−3x-3 ile bölündüğünde her seferinde aynı kk kalanını veriyorsa,

    P(x)=a(x−1)(x−2)(x−3)+kP(x) = a(x - 1)(x - 2)(x - 3) + k

    biçiminde ifade edilir. Bu yaklaşım, bilinmeyen sayısını en aza indirerek işlem kolaylığı sağlar.

    Kök-Katsayı Bağıntıları (Viète Teoremi)

    P(x)=ax3+bx2+cx+d=0P(x) = ax^3 + bx^2 + cx + d = 0 denkleminin kökleri x1,x2,x3x_1, x_2, x_3 olmak üzere:

    • Kökler Toplamı: x1+x2+x3=−bax_1 + x_2 + x_3 = -\frac{b}{a}
    • Köklerin İkişerli Çarpımlarının Toplamı: x1x2+x1x3+x2x3=cax_1 x_2 + x_1 x_3 + x_2 x_3 = \frac{c}{a}
    • Kökler Çarpımı: x1x2x3=−dax_1 x_2 x_3 = -\frac{d}{a}

    Eğer P(x)P(x) rasyonel katsayılı bir polinomsa ve m+nm + \sqrt{n} bir kök ise (m,n∈Qm, n \in \mathbb{Q}, notinQ\sqrt{n} otin \mathbb{Q}), o zaman eşleniği olan m−nm - \sqrt{n} de bu polinomun bir kökü olmak zorundadır. Benzer durum karmaşık kökler için de geçerlidir: Reel katsayılı polinomlarda a+bia + bi bir kökse, a−bia - bi de köktür.