Polinomlar Konu Anlatımı

AYT-SAY · AYT-SAY · Matematik · Polinomlar

AYT-SAY Matematik dersi Polinomlar konu anlatımı.

Konu anlatımı notları

  1. Polinomun Tanımı

    Bir değişkenli ve gerçek katsayılı bir polinom, n∈Nn \in \mathbb{N} olmak üzere,

    P(x)=anxn+an−1xn−1+⋯+a1x+a0P(x) = a_n x^n + a_{n-1} x^{n-1} + \dots + a_1 x + a_0

    biçiminde tanımlanan cebirsel bir ifadedir. Bir ifadenin polinom belirtebilmesi için değişkenin üslerinin kesinlikle doğal sayı (0,1,2,…0, 1, 2, \dots) olması ve katsayıların gerçek sayı olması gerekir.

    • Derece: Polinomdaki en büyük üsse polinomun derecesi denir ve der⁡[P(x)]\operatorname{der}[P(x)] ile gösterilir. Burada an≠0a_n \neq 0 ise derece nn'dir.
    • Baş Katsayı: En büyük dereceli terimin önündeki katsayı olan ana_n değeridir.
    • Sabit Terim: Değişkene bağlı olmayan terim olan a0a_0 değeridir.

    Değer Bulma ve Özel Bağıntılar

    Verilen bir P(x)P(x) polinomunda değişken yerine sabit bir değer yazılarak polinomun o noktadaki sayısal değeri hesaplanır.

    • Katsayılar Toplamı: Bir polinomun katsayılar toplamını bulmak için değişkene 1 değeri verilir. P(x)P(x) polinomunun katsayılar toplamı P(1)P(1), P(ax+b)P(ax+b) polinomunun katsayılar toplamı ise x=1x=1 yazılarak P(a+b)P(a+b) ile bulunur.
    • Sabit Terim: Bir polinomun sabit terimini bulmak için değişkene 0 değeri verilir. P(x)P(x) polinomunun sabit terimi P(0)P(0), P(ax+b)P(ax+b) polinomunun sabit terimi ise P(b)P(b) ile bulunur.
    • Çift ve Tek Dereceli Terimlerin Katsayıları: Çift dereceli terimlerin katsayıları toplamı P(1)+P(−1)2\frac{P(1) + P(-1)}{2}, tek dereceli terimlerin katsayıları toplamı ise P(1)−P(−1)2\frac{P(1) - P(-1)}{2} formülü ile belirlenir.

    Bölme Özdeşliği

    P(x)P(x) polinomunun Q(x)Q(x) polinomuna bölünmesi durumunda bölüm B(x)B(x) ve kalan K(x)K(x) olmak üzere temel bölme bağıntısı şu şekildedir:

    P(x)=Q(x)⋅B(x)+K(x)P(x) = Q(x) \cdot B(x) + K(x)

    Bu özdeşlikte daima der⁡[K(x)]<der⁡[Q(x)]\operatorname{der}[K(x)] < \operatorname{der}[Q(x)] eşitsizliği sağlanmalıdır. Kalan sıfır olduğunda (K(x)=0K(x) = 0), P(x)P(x) polinomu Q(x)Q(x) polinomuna tam bölünüyor demektir.

    Kalan Teoremi

    P(x)P(x) polinomunun ax+bax + b birinci dereceden terimi ile bölümünden kalanı bulmak için bölen sıfıra eşitlenir: ax+b=0  ⟹  x=−baax + b = 0 \implies x = -\frac{b}{a}. Kalan değer doğrudan P(−ba)P\left(-\frac{b}{a}\right) değerine eşittir.

    Kökler ve İleri Düzey Kalan Hesabı

    Bir P(x)P(x) polinomunun (x−a)(x−b)(x-a)(x-b) çarpımına tam bölünebilmesi için hem P(a)=0P(a) = 0 hem de P(b)=0P(b) = 0 şartlarının aynı anda sağlanması gerekir.

    • İkinci Dereceden Kalan: P(x)P(x)'in ikinci dereceden bir polinoma bölünmesinden elde edilecek kalan en fazla birinci dereceden olabilir: K(x)=mx+nK(x) = mx + n.
    • Çok Katlı Kökler: P(x)P(x) polinomu (x−a)2(x-a)^2 ile tam bölünüyorsa, P(a)=0P(a) = 0 olmasının yanı sıra polinomun birinci türevi de sıfıra eşittir: P′(a)=0P'(a) = 0.
    • Özdeşlik Yardımıyla Kalan Bulma: Bölen polinomun sıfırları doğrudan reel sayı değilse (örneğin x2+1=0x^2 + 1 = 0 veya x2−x+1=0x^2 - x + 1 = 0), bölme özdeşliğinde x2=−1x^2 = -1 veya x2=x−1x^2 = x - 1 indirgemeleri yapılarak en sade kalan polinomuna ulaşılır.